Accidentally In Love

Toen ik half januari op Schiphol afscheid nam, riep ik nog: 'Tot over 3 maanden!' Wat een grapjas, want inmiddels zijn het er al bijna vijf!

Het is alweer even geleden dat ik een verhaal heb geschreven, maar in die tijd is er voor mij ontzettend veel gebeurd. Sinds april ben ik (tijdelijk) Regio Coördinator voor Be More in Malawi. Ik zorg dus dat alle vrijwilligers veilig naar hun project worden gebracht, dat het ze aan niets ontbreekt, dat alle projecten goed lopen (op allerlei vlakken), kortom: dat iedereen het ultieme Afrika gevoel beleeft in het mooie Zomba.

Naast deze werkzaamheden is Be More ook bezig om een Backpackers (hostel) op te zetten met de naam Packachere (dit is de naam van een boom waar mensen bij elkaar komen om ideëen en ervaringen uit te wisselen) en hier komt geregeld wat werk bij kijken. Ontzettend leuk om te doen en ik leer heel veel over het Afrikaans zaken doen (een verhaal apart, kan ik je zeggen...).

De bedoeling is dat dit hostel begin juli open gaat. Het zal gerund worden door de lokale bevolking en omdat er weinig tot niets in Zomba is voor backpackers wordt dit absoluut een succes, dat weet ik zeker!

En als laatste is Be More druk bezig met het opzetten van Discover Malawi, zodat ook mensen die niet voor een hele maand voor vrijwilligerswerk naar Malawi willen komen, maar dit land wel op de meest pure manier willen beleven, een geweldige reis kunnen maken. Spannende tijden...!

Dat over de werkzaamheden...

Begin april zou het in eerste instantie de bedoeling zijn dat ik de taak van RC voor 2 maanden op me zou nemen, maar inmiddels zijn het 3 maanden geworden. En laat ik dat nou geen probleem vinden. Want naast dat ik niet alleen verliefd ben geworden op dit mooie, Afrikaanse land is er voor mij ook een andere, hele leuke, lieve en vooral donkerblonde reden om te blijven, maar die houd ik lekker nog even voor mezelf ;-)

Ik vermaak me dus goed, m'n leven staat op z'n kop en alle plannen die ik begin januari nog had om een leven in Nederland op te gaan bouwen, zijn inmiddels wel komen te vervallen.

Het valt alleen ontzettend tegen om hier betaald werk te vinden en van vrijwilligerswerk word je nu eenmaal niet rijk. Daar komt het gemis van vrienden in NL toch ook nog eens bij. Het leven als RC is geweldig, maar wel wat eenzamer in vergelijking met het leven als vrijwilliger in een drukke community waar je altijd mensen om je heen hebt. Want natuurlijk mag ik niet mopperen met een televisie, een auto onder m'n kont en een heerlijk bed, maar dat betekent niets voor mij zonder de juiste mensen om me heen. Het cliché bevestigt zichzelf nog eens: van geld alleen word je niet gelukkig.

Dit alles heeft me doen besluiten om na de reis met mijn moeder begin juli (ja, die komt ook nog!!) tijdelijk terug te komen naar NL. Dit zal 19 juli zijn. M'n agenda begint nu al langzaam vol te stromen (het moet niet gekker worden ;-)) en ik kijk er erg naar uit iedereen weer te zien, verhalen uit te wisselen en ontzettend veel lol te maken.

En daarna... zal ik, met een zak geld, weer terugkeren naar alle liefde in Afrika....

Want vergeten kan en wil ik het leven hier niet. Er is nog zoveel te doen. Mijn droom om iets in de ontwikkeling en educatie van Afrikaanse meisjes en vrouwen te kunnen betekenen wordt alleen maar groter en groter en het is zeker iets waar ik me in de toekomst mee bezig wil houden. Dus ik heb nog genoeg ideeën om over na te denken en om zo weer nieuwe plannen te maken.

I don't only dream my life. I live my dream!

Reacties

Reacties

Marleen

Wow kippenvel op mijn armen en een brok in mijn keel. Je bent daar helemaal op je plek. Ondanks dat ben ik stiekem toch wel een klein beetje blij dat je voor even weer terug komt :-)!

Dikke x Leen

Miek

Heee lieve Liz,
jeetje, wie had dat kunnen denken toen wij met een dikke knuffel en dito tranen afscheid van elkaar namen op Lilongwe.. Wat doe je het goed! En hoewel ik het verhaal al een beetje via de mail kende, is jouw droom om iets te doen met educatie en ontwikkeling van vrouwen en meisjes nieuw voor me, maar wat past het bij je.. Ik zie je ogen nog glinsteren toen je vertelde over je eerste ervaringen voor de meidengroep op YODEP.. Mocht je nog een ervaren leerkracht zoeken om je ideeën verder uit te werken......
Geniet van alles lieve meid en ik hoop je in Nederland weer te zien!
Dikke knuffel,
Miek

Jacco

Hey Liz,

Het is heel erg leuk te lezen met hoeveel passie en liefde je schrijft over je werk daar. Ik begrijp ook steeds beter waarom je het daar ook zo leuk vindt, en echt het verschil kunnen maken is natuurlijk ook erg belonend.
Ook ik ben toch ook wel stiekem een beetje blij dat je naast het vinden van je passie en JE LIEFDE ook nog even terug komt ;-)

groetjes jacco

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!