Wat kun je nou daadwerkelijk betekenen als je vrijwilligerswerk gaat doen, vroeg ik mezelf af voordat ik aan dit avontuur begon.

En wat ben ik blij om te kunnen zeggen: GENOEG! En dat zorgt voor mooie momenten...
Zo heb ik Charles alweer 3 ochtenden les gegeven. 's Ochtends zit hij bij YODEP al op me te wachten en als hij me ziet, beantwoordt hij dit met een grote glimlach. Hij is blij! En ik ook. Samen met Justin probeer ik het intelligentieniveau van Charles te achterhalen. Op het gebied van taal is hij nog niet sterk; hij is nog nooit naar school geweest, dus lezen kan hij niet. Maar op rekenkundig gebied is hij een stuk intelligenter: optellen, aftrekken, vermenigvuldigen en delen kan hij allemaal al wel en hij geniet zichtbaar tijdens de les. Maar helemaal genieten doet hij wanneer hij muziek hoort. Op een gegeven moment staat een van de vrijwilligers van YODEP achter zijn rolstoel en begint zachtjes te zingen. Charles herkent dit nummer direct en begint met hem mee te neurien en geluiden te maken. Echt prachtig om te zien! Ook als ik even later m'n Ipod bij hem indoe is hij als een kind zo blij! Wat een klein beetje aandacht al niet kan doen. Tijdens het naar huis brengen, herkent hij wat hij op de plaatjes heeft gezien en roept hij enthousiast: 'GOAT!'
Hopelijk kan Charles over een tijdje beginnen met lezen en zo nog meer leren. Maar het feit dat hij nu onder de mensen is en niet de hele dag op de veranda voor zich uit zit te staren, maakt voor mij al een hele hoop goed.

Naast Charles besteed ik m'n dagen met het geven van Engelse les aan de vrijwilligers van YODEP, die ook met sprongen vooruit gaan. Inmiddels zeggen ze al de hele tijd: 'Hello! How are you! What are you going to do today?' Dus ze zijn er blij mee en het is leuk om die interactie met ze te hebben.
Ook met de bakkerij gaat het goed. De eerste week hebben de vrouwen kunnen ondervinden wat het inhoudt om een bakkerij te draaien en zijn er inmiddels al dingen aangepast: zo is de oude oven gesloopt om een nieuwe oven te maken met meer capaciteit. Ook is de grootte van de broodjes aangepast om zo meer te kunnen verkopen. En we werken inmiddels ook niet meer met het ‘afkopen van broodjes', wat eigenlijk neerkomt op: broodje halen en later betalen ;-) Dat doen ze ook niet in de winkel, dus dat heb ik gelijk maar afgeschaft. Er moet wel winst worden gemaakt!

Verder heb ik er een nieuwe titel bij; ik mag mezelf de komende weken teamleider van YODEP noemen! Een eervolle taak, wat mij betreft! Ik voel me dan ook erg trots ;-) Als teamleider ben ik eigenlijk het aanspreekpunt voor de vrijwilligers wat betreft alle vragen en opmerkingen.

Het gaat dus allemaal erg goed hier in het mooie Malawi. Het enige wat minder leuk is, is dat ik steeds afscheid moet nemen van de Nederlandse vrijwilligers. In een korte tijd bouw je toch een hele sterke band met ze op en dan gaan 4 weken snel. (Lieve Heimar, Annemieke en John, bedankt voor de leuke tijd en tot in NL!)
Zelf ben ik ook al met de laatste weken begonnen en eigenlijk vind ik het niks om straks weer naar huis te moeten...
Maar goed, eerst dus nog even flink genieten met alle leuke mensen hier!

Als laatste wil ik jullie nog bedanken voor alle donaties! De teller staat op EUR 854,17. Een geweldig mooi bedrag! Naast de investering in de bakkerij heb ik nog wat geld over en wil ik gaan besteden aan dekens en kleding voor de weeskinderen. Daarover later meer...

Live as if you were to die tomorrow. Learn as if you were to live forever!