Het was een week met diepe dalen en hoge toppen. Letterlijk...!

Afgelopen vrijdag zijn we met de groep richting Mulanje Mountain vertrokken. De eerste avond was een groot feest, compleet met een heerlijk luxe avondmaal en warme douche, dus dat was genieten!
De dag erna werd ik weer 4 jaar in de tijd teruggeworpen, op een berg in Thailand. Dat was toen een heftige beklimming en deze berg deed er zeker niet voor onder. Maar met de nodige aanmoediging en de juiste (maar o zo foute) muziek, zoals Ain`t No Mountain High Enough, Ademnood en een Sneakers mix ben ik wederom boven gekomen. De zonsondergang en de prachtige sterrenhemel met 3 (!) vallende sterren, maakte een hoop goed, maar de dag erop werden we getrakteerd op de meest steile afdalingen, wel met hele mooie uitzichten overigens.... We liepen zelfs met onze hoofden in de wolken (letterlijk!) Maar het mooiste wat ik gezien heb, waren de theevelden onderaan de berg ;-) Want ondanks alle lieve steun van de groep (en in het bijzonder van Denise en Heimar), was ik echt heul blij om weer beneden te staan! Dus mocht ik over 4 jaar weer het geweldige idee hebben om een berg te beklimmen, stop me, alsjeblieft! (Ik kan nog steeds nie lopen, nie zitten nie...)

Oke, genoeg gezeur. Tijd voor mooie dingen: de bakkerij is GEOPEND! Trots als een pauw heb ik het eerste brood geproefd en gekocht! Ook was het officiele gedeelte een fantastisch moment: de stamhoofden van de aangrenzende dorpjes waren aanwezig, de dames van Women Empowerment hebben nog een stukje cabaret opgevoerd, ik had de eer om te speechen en er was meer dan genoeg tijd om te zingen en te dansen. En alsof dat nog niet alles is: na een kleine veiling, hadden de dames gelijk winst gemaakt na 1 dag! Wat een mooie dag :-) Nu maar hopen op veel omzet en winst, zodat ze zich geen zorgen meer hoeven te maken over hoe ze de dag doorkomen!

Helaas hebben we deze week ook afscheid moeten nemen van Denise, die na 6 weken helemaal klaar is om carnaval onder de rivieren te gaan vieren. Wij zien elkaar sowieso in NL en bij Worldmapping (www.worldmapping.nl ;-)), maar ik vond het toch wel weer jammer om gedag te moeten zeggen...
Inmiddels ben ik ook begonnen met de Engelse lessen voor de vrijwilligers van YODEP en we hebben afgesproken dat hun speech over 5 weken in het Engels gaat. Ik ben benieuwd!

En om nog even terug te komen op Charles: die hebben we vandaag wederom een heleboel boodschappen gebracht en een deken + kleding. Daarnaast ga ik hem vanaf volgende week 2x een ochtend `lesgeven`. Hij wordt dan door zijn broer in de rolstoel naar YODEP gebracht, zodat hij eindelijk eens een keer van de veranda is en wat meer ziet van de wereld en ik hoop dat ik hem iets kan leren. Ik vind het in ieder geval heel fijn om te kunnen doen.

That`s it for now. Ik wens jullie allemaal alvast een heel fijn weekend toe. Na de berg van vorige week, ga ik morgen weer heerlijk genieten in een hangmatje bij Cape Maclear!

When it`s dark enough, you can see the stars