Na regen komt ook in Malawi zonneschijn. En hoe...!!

Als eerste wil ik jullie ontzettend bedanken voor de lieve reacties en donaties. De teller staat momenteel op EUR 571,- dus dat is helemaal top! Vanuit Malawi zeg ik dan ook vol trots: Zikomo kwambiri (Heel erg bedankt!)
Afgelopen twee weken zijn druk geweest, maar zo leuk! Het Afrikaanse leven begint ook te wennen, wat betreft het ritme en de dagelijkse bezigheden. Maar ook de manier van denken en benaderen begin ik steeds beter te begrijpen. Waar we in onze Westerse samenleving al bezig zijn met persoonlijke ontwikkeling en zelfontplooiing, wordt hier puur vanuit de basisbehoeftes gedacht: hoe zorg ik voor geld en/of voedsel om de komende dag(en) door te komen?
We hebben daarom al meegeholpen met tuinieren (al ben ik maar gestopt toen ik een maisplantje uit de grond trok ;-)), zijn we met vitamines en medicijnen langs mensen met HIV/AIDS gegaan om te vragen wat ze nodig hadden, hebben we Engelse lessen en seksuele voorlichting gegeven en zijn er nog twee mooie verhalen om te vertellen...

Als eerste zijn we van de week terug gegaan naar het huis van Stella en Solomon om het dak te repareren. Met de grote groep vrijwilligers van YODEP zijn we op het dak geklommen en hebben we plastic onder het riet gelegd. Het zonnetje scheen volop, al was de glimlach van Solomon stralender te noemen. Wat een kleine bijdrage vanuit NL al niet kan doen in Malawi...
Daarna zijn we ook nog langs het huis gegaan van een mevrouw die HIV/AIDS heeft en die we daarvoor ook al bezocht hadden. Ze heeft een vergelijkbare leeftijd als mijn ouders, maar het is toch wel een heel groot verschil: zo kwetsbaar, mager en gerimpeld ziet ze er uit. Gelukkig is de eerste stap gezet en is het dak gerepareerd. Kleine stapjes, maar er is in ieder geval vooruitgang.

Dan het volgende mooie verhaal. Afgelopen week stond er ook weer een sessie van Women Empowerment op het programma. Zoals de naam al aangeeft, is het doel om de vrouwen meer 'power' te geven en dus te helpen met vraagstukken op verschillende gebieden als HIV/AIDS, maar ook, zoals afgelopen week, op het gebied van inkomen. We hebben tijdens deze sessie met z'n allen nagedacht hoe er geld kan worden verdiend met andere bezighedendan op het land werken. Dus op een moderne manier hebben we gebrainstormd en ik heb zelfs een 'mindmap' gemaakt! Out of the box denken is hier prima te doen in Afrika ;-) Eerst hebben we de kwaliteiten van de vrouwen in kaart gebracht: wat kunnen ze goed? Vervolgens de behoeftes en uiteindelijk hebben we besloten om te beginnen met een bakkerij: wat is hier voor nodig en wat gaat dat allemaal kosten? En belangrijker: na hoe veel tijd maak je winst? Het antwoord op deze vraag was zo positief dat de vrouwen spontaan begonnen te zingen en te klappen! We gaan door! Marjolein, Noor en ikzelf zullen de investering doen en de komende weken ga ik verder met het 'businessplan'! Waarschijnlijk zul je de glimlach op mijn gezicht ook voor je kunnen zien! Dit is gaaf, zeg!

Verder staan er ook nog computerlessen (waar zit de spatiebalk en hoe gebruik ik die?), Engelse lessen voor de vrijwilligers van YODEP en voor de kinderen zelf en de life skill sessies op het programma. En more to come. Ik krijg het nog druk ;-)

Natuurlijk is er ook nog genoeg tijd om te relaxen (Afrika is heerlijk!); vorig weekend zijn we met de andere vrijwilligers van Be More naar Cape Maclear geweest. Om je een idee te geven van dit kleine paradijs: helderblauw water, volop zon, strand, cocktails en... een hangmatje! Bij dit weekend hoorde natuurlijk wel een dansje en we hebben ons maar even warm gedraaid voor het volgende uitje. Gisteren zijn we namelijk met alle vrijwilligers (dus de hele club van YODEP en van Be More) naar de plaatstelijke club 'Mama G'gegaan om het afscheid van onder andere Marjolein & Noor te vieren. Voor mij erg jammer, want ik heb echt een geweldig leuke tijd met deze meiden gehad en ik zal ze missen! Gelukkig heeft Denise alweer haar intrede gemaakt en heb ik weer een kamergenootje waar ik het goed mee kan vinden.

Toch nog even terug naar die feestelijke dag gisteren, want het begon 's ochtends al: gewapend met ballonnen en bellenblaas hebben we eerst de allerkleinsten in de feeststemming gebracht en weten ze nu ook wat 'stoelendans' is. 's Middags hebben we voor de hele groep gekookt en aansluitend hebben we een lunch voor 30 weeskinderen georganiseerd. Geweldig om te doen!! Na de lunch werden Noor & Marjolein nog uitgebreid bedankt en toegezongen door de dames van Women Empowerment en later nog eens door de leden van YODEP die ook een speech en cadeautjes hadden. En om het af te sluiten zijn we dus met z'n allen gaan stappen. Als je je bedenkt dat sommigen nog nooit naar een club zijn geweest, kan ik er kort over zijn dat het een groot feest was, wat al in de mini-bus begon. Heerlijk om omringd te zijndoor mensen die zo goed kunnen zingen. Who needs a radio?(ik heb alleen maar geluisterd ja ;-)). Met dat dansen zit het hier ook wel goed en zelfs in de bus terug naar huis was nog niemand moe! Geslaagde avond!

Zoals je leest, vermaak ik me hier goed. De heftige verhalen worden volop afgewisseld door het vele lachen en de gezelligheid onderling. Ik heb zelfs al een uitnodiging voor een verlovingsfeest binnen! (Wordt uiteraard vervolgd!)
Maar de kleine stapjes die je met de mensen hier maakt, of die je terugziet, dat zijn toch wel de echte kersjes op de taart....!!

We make a living by what we get, but we make a life by what we give...