`What you don`t have, you don`t need it now`, zingt Bono in Beautiful Day en ik begin te merken en te begrijpen wat hij daarmee bedoelt...

In verband met de vertraging op de projecten (inmiddels is dit weer allemaal opgelost), zijn we naar Liwonde National Park geweest.
Daarvoor hebben we (Noor, Marjolein en ik) nog wel even kennis gemaakt met de projectleiders van YODEP: Max, Buda en Joy. Vooral die laatste man doet zijn naam eer aan met een glimlach van oor tot oor! Geweldig om te zien en het is nog leuker, omdat we met z`n 3-en bij Joy thuis zullen verblijven. Het project is opgebouwd uit verschillende, kleinere projecten zoals HIV/AIDS, onderwijs, women empowerment, life skill sessies, community visits en nog een paar andere. Het enthousiasme is bij de projectleiders ook goed te merken en eigenlijk kunnen we niet wachten om aan de slag te gaan. Maar eerst dus nog Liwonde National Park, oftewel `de bobo`s in the bush`!

Met het minibusje gaan we weer op pad met de gehele groep van 9 vrouwen en natuurlijk is de weg er naartoe prachtig. We komen na 1 uur aan in de echte `bush`, compleet met hutjes, veel groen en onze slaapplaats voor de komende nachten: tentjes!! We slapen dus midden in de natuur waar `s nachts de beesten in het wild lopen. Spannend, maar machtig mooi! `s Middags vertrekken we op safari in een open Landrover. Als echte toeristen zitten we in de auto, met onze camera`s in de aanslag om mooie foto`s te maken. En we worden beloond: aapjes, herten, zwijntjes, waterbokken en kudu`s worden op de gevoelige plaat vastgelegd. Om het avontuur compleet te maken hebben we onderweg nog een lekke band en zit er een gat in de benzineslang, maar we zijn niet chagrijnig te krijgen. Die avond hebben we ook nog een heerlijk 3-gangen diner en rond 10 uur gaan m`n luikjes dan ook wel dicht van alle belevenissen. De volgende ochtend ga ik samen met Noor en Denise nog een kano-trip maken en we zien nijlpaarden en olifanten van 10 meter afstand! Machtig mooi!

Als we terug zijn in Zomba worden we naar ons project, ofwel onze nieuwe slaapplaats voor de komende tijd gebracht. We rijden door een echt Afrikaans dorpje en stoppen uiteindelijk bij een schattig, wit gebouw: ` Welcome to Joy`s place!` Het huis heeft een woonkamer, 4 (!) slaapkamers en een kamer waar de potten en pannen staan, oftewel... de keuken! Buiten is het gebouwtje waar je je met een teil water kunt wassen en ernaast het `beruchte` gat in de grond. We worden ontzettend warm welkom geheten, maar ik vind het best spannend om zo primitief te gaan leven de komende 11 weken.
`s Middags probeer ik me aan te passen en ik loop met Sala mee om water te halen voor het koken. Bij de kraan zo`n 100 meter verderop, ergens boven op een modderige heuvel, worden een aantal (grote!) emmers gevuld en je hebt dus echt twee handen nodig om het vast te houden of op je hoofd te zetten.
Ietwat verbaasd vraag ik dan ook:`What do you do when you fall?`, waarop heel kort en simpel geantwoord wordt met: `We don`t fall!' De dames moeten dan ook erg lachen om deze vraag. Ik waag een poging met de volle emmer op m`n hoofd, maar deze onhandige `mzungu` (=blanke) laat al snel de helft uit de emmer kieperen en ik word omringd door vrouwen die het van me over willen nemen. Maar ik wil het toch nog even proberen, al is het met een halfvolle emmer. Na deze ervaring krijg ik meer en meer bewondering voor de prachtige en vooral sterke Afrikaanse vrouwen.

Ter introductie van het project wonen we een eerste bijeenkomst bij met alle andere lokale vrijwilligers. Deze bijeenkomst wordt geopend met een a-capella lied door de leden van YODEP. Kippevel!!!
Het wordt ook steeds gezelliger met alle mensen en ik weet zeker dat ik het de komende tijd ontzettend naar m`n zin zal gaan hebben!
Soms moet ik mezelf wel even knijpen, als ik bijvoorbeeld voor het huisje op een matje naar de sterrenhemel boven me kijk, terwijl het eten recht voor me wordt klaargemaakt op een gaspitje. Ik heb dus echt niet veel nodig om me gelukkig te voelen.

Morgen starten we dan echt met onze 1e week op het project, dus daarover volgende keer meer.

It is not how much we have, but how much we enjoy that makes happiness!