Het is een tijd geleden dat ik voor het laatst heb geschreven, maar dat komt vanzelf wel weer. Voor nu deze mooiepassage uit het boek 'Afrika is besmettelijk' van Steven van de Vijver (aanrader), over de kennismaking en het gevoel van en methet continent Afrika:

'Het is een gevoel dat te vergelijken is met verliefd zijn. Alles klopt: de lach, de ogen, moedervlekken en stem. Zelfs haar rommelige handschrift en sokken zijn doortrokken van liefde. Zo zijn ook de armoede, modderwegen en tropische regenbuien onlosmakelijk verbonden met Afrika. Het is het hele continent, met alles erop en eraan, dat je in vervoering brengt.

Na de eerste intensieve maanden ontstaat er gewenning. Het wordt vertrouwd, je weet bijna niet anders meer. Opeens ga je achter alle mooie dingen ook de structurele problemen zien. Of het nou nagelbijten is of corruptie. Je wilt haar verbeteren, nog mooier maken. Maar tot je grote frustratie werkt dat helaas niet zo. Sommige dingen kun je niet veranderen. En met dit inzicht wordt de verliefdheid 'houden van'. Natuurlijk blijf je je best doen, maar met respect voor haar eigen identiteit. Ze is mooi zoals ze is.

Soms kan de oude passie ineens weer opvlammen en zie je met wat een schoonheid je continu bent omringd. Dit overkomt je als er weer een tijdelijke afstand is, er een afscheid of weerzien in het verschiet ligt, of gewoon zomaar, omdat je beseft hoeveel ze voor je betekent. Het is een oergevoel en je wilt er altijd naar terug.

Afrika.'